Zierikzee

Zierikzee

De roerige geschiedenis van Zierikzee zie je terug in de 568 geregistreerde Rijksmonumenten die deze stad rijk is, en aan het middeleeuwse stratenpatroon van het centrum. De smalle straten lopen nog net zo kronkelig als vijfhonderd jaar geleden. De grote koopmanshuizen langs het Havenpark en de Oude Haven geven aan dat er ooit een Gouden Eeuw is geweest.Opvallende gebouwen zijn de Sint Lievensmonstertoren (in de volksmond Dikke Toren genoemd, te beklimmen), de Nieuwe Kerk, de Gasthuiskerk met de Beuze en de Lutherse kerk, de drie stadspoorten, het voormalige stadhuis (nu museum), het Burgerweeshuis en het Gravensteen. Deze gebouwen kun je eigenlijk niet missen als je door de straatjes wandelt. Daarnaast zie je ook grote, fraaie koopmanshuizen staan naast kleine, oude woningen.Zierikzee lag ooit zeer strategisch aan de Gouwe, een belangrijke vaarroute tussen Vlaanderen en Holland. Die ligging zorgde ook voor veel strijd om de stad. Zierikzee kreeg in 1248 stadsrechten en het omliggende gebied. De bloeitijd begon in de 14de eeuw met groeiende, internationale handelscontacten. Schepen uit Zierikzee voeren zowel naar de Middellandse Zee als de Oostzee. De stad bezat een monopoliepositie voor de lakenindustrie, graan en meekrap (rode kleurstof), was vermaard om zijn zout en om de technische kennis van zijn scheepsbouwers. Aan het eind van deze eeuw had Zierikzee circa 5.500 inwoners; alleen Haarlem en Dordrecht waren groter. De kerk, in 1832 door brand verwoest, was de grootste van Zeeland. Het verval zette in aan het eind van de 15de eeuw door een veelheid van gebeurtenissen. Handelsstromen verlegden zich, een neergeslagen opstand tegen belastingverhogingen, grote stadsbranden, de verzanding van de Gouwe en belegeringen van Spanjaarden, het zat Zierikzee niet mee. Tussen 1597 en 1599 liet het stadsbestuur het Havenkanaal graven om toegang tot de zee te behouden. Het werkte, maar was uitstel van executie. In de Franse tijd (1795-1813) verloor Zierikzee de aansluiting met het moderne leven, de industrile revolutie ging grotendeels aan dit stadje voorbij. Dat Zierikzee nog zoveel monumenten heeft, onder meer (uniek voor Nederland) drie stadspoorten, is het gevolg van deze ontwikkeling. De stad had geen behoefte aan nieuwe gebouwen, bouwmaterialen of brede straten voor het groeiende verkeer. En dus werd er niet of nauwelijks gesloopt. Pas in de tweede helft van de twintigste eeuw werd er structureel nieuwbouw gepleegd, deels op terrein van stadsboerderijen en voormalige kloosters, deels buiten de stadsgracht (eerst Malta, later ook de wijken Poortambacht en Noorderpolder). Waar de historische panden in de binnenstad na eeuwen gebruik nog steeds fier overeind staan, ondergaat de nieuwbouw uit de jaren vijftig alweer een grootscheeps renovatieslag. Uitgebreide informatie over Zierikzee toen en nu is te vinden op Zierikzee Monumentenstad. De VVV Schouwen-Duiveland verkoopt stadswandelingen. In het zomerseizoen kun je ook onder leiding van een gids de wetenswaardigheden van de stad ontdekken.